Het is dus waar. In de meeste informatie over de bij-effecten van prostaatverwijdering is er niets over te vinden. Maar ergens, in een folder of online, had ik er dus iets over gelezen. De mogelijkheid dat hij ... ehhh, nouja, ehhh, dat er dus door de prostaatverwijdering ook een stukje urinebuis ... ehhh ... Laat ik het anders zeggen. Wie mij kent zal direct volmondig beamen dat ik niets ehhh te kort kom, zal ik het maar noemen. Nouja, daar heeft niemand wat aan want zo goed kennen de lezers me nou ook weer niet en sommige foto's komen echt niet online. Okee, nog één poging. Nu ik hier toch plas- poep- en andere taboes doorbroken heb, kan die ene er ook nog wel bij: hij is korter geworden.
Zo, het hoge woord is eruit. Natuurlijk kon ie in mijn geval wel wat lijden, en moet je er toch wel referentiemateriaal van vóór de operatie naastleggen om het te kunnen zien en, nouja, laat maar. Waar het op neerkomt is dat het stukje urinebuis dat door de prostaat loopt noodzakelijkerwijze tijdens de operatie mee verwijderd wordt. De blaas wordt daarna aan de overblijvende urinebuis vastgemaakt. De blaas zakt in de ruimte die eerst door de prostaat werd ingenomen, maar trekt "hem" ook een beetje naar binnen. Dus eigenlijk is ie niet korter geworden, maar steekt ie wat minder uit. Hij krijgt momenteel overigens ook steeds andere kleuren. Iedere ochtend is het dus weer een verrassing als ik hem uit mijn luier haal.
Ter geruststelling: ik ga er niet onder gebukt. Die kleuren verdwijnen straks vanzelf en een stukje meer of minder zal de pret niet drukken. Wel jammer dat ik er onvoldoende zieligheid uit kon peuteren om mijn lief een spontaan "laat mij die afwas maar doen, schat" te ontlokken.
