Gestructureerd knippen
Goh, het is alweer de 13e. Precies een maand geleden hoorde ik "het" en begon ik aan dit blog. Iedere 13e doen we een foto voor de laurierhaag. Die traditie hebben we ook een maand geleden ingezet en het plan is om die nog jaren vol te houden.
De maand is omgevlogen en enerzijds heb ik het idee dat we ontzettend veel gedaan hebben, terwijl ik aan de andere kant het gevoel heb dat ik geen reet heb uitgevoerd. Het is allebei waar. We hebben ons flink verdiept in behandelopties en de nodige energie gestoken in het bepalen van de plek die ons het meeste vertrouwen geeft. Voor het overige is er niet zo veel uit mijn handen gekomen. De hoogst noodzakelijke klussen, de 1e twee nummers van PayRoll Magazine van dit jaar, zijn nog net gelukt. Althans, nummer 2 is zo goed als af. Dat komt nog net goed voor ik naar Gronau vertrek.
Gronau ... ik ontkom er nu ook 's nachts niet meer aan. Er wordt al flink geknipt en gepulkt in mijn buik, maar er zit nog weinig lijn in. Dat kan natuurlijk ook niet anders, want ik droom pas mijn eerste prostaatoperatie. De chirurg heeft er al 2000 achter de rug, dus ik ga er maar vanuit dat hij wat gestructureerder knipt dan ik vannacht deed. Maar het begint nu toch allemaal wel spannender te worden.
