zaterdag 28 januari 2012

achtentwintig een twaalf

Frequentie

Dat er de afgelopen dagen niks nieuws verschenen is op dit blog heeft niet met het moratorium op de p's te maken. Lekker met zijn tweetjes thuis zitten biedt gewoonweg minder inspiratie voor spannende teksten en foto's. Weer een kiekje op de bank en een aantal regels schrijven over wat er niet gebeurd is, dat is zowel voor schrijver als voor lezer minder interessant. Dagelijks schrijven zit er dus niet meer in. Ik heb zitten overwegen om mijn thuiskomst als een soort natuurlijk eindpunt van het bloggen te beschouwen en het daarmee af te sluiten. Dat zou suggereren dat ik weer helemaal de oude ben en dat is wel wat erg kort door de bocht. Ik loop nog met een bont en blauw bekkengebied, uit het navelbreukje dat en passent gerepareerd is komen af en toe een paar druppeltjes bloed, er komt nog een gesprek met de huisarts, ik ga een keer weer naar mijn kantoor, er komt nog een nacontrole. En dan is daar nog de prangende vraag: "doet ie het of doet ie het niet?" Voorlopig schrijf ik daarom door tot de nacontrole op 23 april, zij het in een onregelmatige frequentie.

Voor wie in ondraaglijke spanning is achtergebleven na de cliffhanger waar ik mijn vorige bijdrage mee eindigde zal ik enige opheldering verschaffen: Viagra slikken leidt niet automatisch tot een erectie. Volgens de bijsluiter is daarvoor ook enige seksuele opwinding nodig en die wil met de gevoeligheid in "het gebied" nog niet echt op gang komen. De bedoeling van die pil is in mijn geval enerzijds dat mijn hersenen het signaal blijven krijgen dat er zo nu en dan extra bloed daaronder nodig is, zodat ze adequaat reageren als dat straks een keer echt om erectionele redenen het geval is. Anderzijds is er het vermoeden van de artsen in Gronau, dat die extra bloedtoevoer ook het genezingsproces in het bekkengebied kan versnellen, doordat extra zuurstof wordt aangevoerd. Over dat laatste bestaat nog geen consensus maar het klinkt best logisch. Dus slik ik de komende 2 weken op maandag-, woensdag- en vrijdagavond nog een half pilletje weg met een glas water, in de wetenschap dat ik voor hetzelfde geld een cognacje van goede kwaliteit in een restaurant had kunnen drinken. Ach, dat laatste komt er binnenkort vast wel een keer van.