vrijdag 16 december 2011

zestien twaalf elf

Stralend

Geen tunnel vandaag, maar meer een soort brug. Geen geplok en gedreun, en zelfs geen Nick & Simon. Vanmorgen op tijd opgestaan om naar Nijmegen te rijden. Toen we wegreden liet Linda, onze navigatrice, weten dat we om 9:01 zouden arriveren. Beetje vroeg als je er om 10:30 moet zijn. Niemand van ons drieën had blijkbaar geconstateerd dat we ons een uurtje verrekend hadden. Zonde, want na een piekernachtje hadden we best zo'n uurtje extra kunnen gebruiken.

De pleeg die me ging radio-activeren vertelde heel bemoedigend dat ze al twee weken daar werkte, maar de vloeistof kreeg ze (naar later bleek vrijwel) volledig in mijn bloedbaan.

Omdat de scan 5 uur later plaats ging vinden konden we weer naar huis. Het eerdere plan om Nijmegen in te gaan lieten we varen omdat de regen met bakken uit de lucht kwam en we er sowieso weinig zin in hadden. Thuis maar even wat werk voor kantoor gedaan, uitnodigingen voor deze blog verstuurd (welkom!) en slaap ingehaald.

Om 16:00 onder de brug door, die elders in de ruimte een fraaie foto van mijn skelet maakte. Halfuurtje stil liggen, maar na een kwartiertje is de bovenkant klaar. Mieke was mee naar binnen gegaan dus we konden een beetje kletsen. En na afloop even kijken op de foto's en daar geen vreemde plekken op ontdekken. Maarja, we wisten natuurlijk niet waar we allemaal op moesten letten.

Renate heeft in de tussentijd in de wachtkamer de wondere wereld van de Cosmo Girl ontdekt. Op de terugweg bedacht ik ineens hoe ik voor het fotoproject de themafoto van deze week kon maken. Evolutie is het thema en dit is het resultaat.

In het kader van de vreemde psychologische verschijnselen: het voelt als een soort opluchting dat die scans voorbij zijn. Alsof het allemaal nu een beetje over is. Terwijl ik natuurlijk nog geen steek wijzer ben dan afgelopen dinsdag. Nou, daar profiteer ik dus maar even van. Ik hoop nog steeds dinsdag genoeg puf te hebben om naar het seminar in Eindhoven te gaan. Donderdag in Zwolle ga ik het in ieder geval missen omdat de uitslag van de onderzoeken dan besproken wordt. Ben ik er misschien toch één keer bijgeweest.