Ik was er voor gewaarschuwd, maar had er niet echt rekening mee gehouden: gedruppel. Het blijkt een week of 2, 3 na de operatie ineens toe te kunnen nemen, en dat is dus ook gebeurd. Geen hele liters, maar genoeg om maar weer wat absorberende materialen in de onderboks te plakken. Vreemde gewaarwording, want voor je gevoel is alles netjes afgesloten, en ook bij een volle blaas gaat het maar om een paar druppeltjes, maar niettemin floepen die er dus wel uit. Ik voel me helemaal de Tena Man. Het schijnt overigens meestal ook weer over te gaan.
In de aanloop naar de operatie hebben we ons van alles voorgenomen. "Als het straks goed afloopt gaan we dat vieren met een etentje bij Brienen aan de Maas." "Jaaaa, en als het toch niet goed meer komt gaan we daar eten om onszelf te troosten." Een van Mieke's wensen was al een tijdje om een echte Stephan Vanfleteren aan de muur te hebben. Ze is helemaal weg van een foto die hij van Anton Corbijn heeft gemaakt en heeft in december maar alvast eens geïnformeerd naar de prijzen. Ons voornemen was om bij een goed verloop van de behandeling allebei een Vanfleteren uit te zoeken. Bij een ongunstige afloop zou het alleen de foto van Corbijn worden. "Ik hoop dat je man beter wordt," schreef Vanfleteren terug, "niet omdat ik dan een foto extra verkoop, maar omdat ik denk dat het een hele goede man is." Kijk, zo'n man fotografeert niet alleen briljant, maar heeft ook nog eens mensenkennis.
Ik had meteen de foto van Jan en Karina Wolkers in gedachten, zittend in een auto langs de kant van de weg door de Texelse duinen. Pracht-foto met voor mij als ex-eilander bovendien een snufje nostalgie. Maar ik heb de gelegenheid natuurlijk wel meteen aangegrepen om het boek met portretfoto's nog eens helemaal door te bladeren. Uiteindelijk zaten er 6 afgescheurde scheurkalenderblaadjes in het boek. Johan Tahon, Raymond van het Groenewoud en Luc Tuymans heb ik als eerste weer af laten vallen. Lastig, want ze zijn allemaal zo mooi. Grappige ontdekking overigens dat ik alleen mannenfoto's had geselecteerd. Vrouwen vind ik meestal mooier dan mannen, maar foto's van mannen blijken mooier dan foto's van vrouwen.
Nog lang zitten twijfelen over een prachtfoto van Wim Vandekeybus, vanwege de sublieme lichtval, en een al even mooie van David van Reybrouck. Maar het gaat toch die van de Wolkers' worden. Lekker vaag verhaal, maar als je de portretten langsloopt kom je enkele van die namen wel tegen.
