zestien vier twaalf

nul komma nul nul drie

Het was een mooi voornemen om dit blog te blijven bijhouden tot de eerste nacontrole op 23 april. Die nacontrole is een week vervroegd, en vandaag schrijf ik een stukje, dus ik kan beweren dat ik dat voornemen geheel ten uitvoer heb gebracht. Alleen is het gat tussen de vorige bijdrage en deze wel behoorlijk groot. Het leven heeft vrij snel na de operatie zijn gewone gang weer opgenomen en de ziekte heeft parallel daaraan ook tamelijk snel zijn prominente rol in mijn gedachten verloren. Als ik nu iemand heel bezorgd zie vragen hoe het nu met me gaat, ben ik soms wat verward tot ik me ineens realiseer: "Oja, ik had kanker." Het is onwezenlijk hoe de diagnose je dagelijkse leven ineens op zijn kop zet, maar haast nog onwezenlijker als je terugkijkt en ziet hoe snel dat dagelijkse leven zijn plaats weer inneemt.

Nouja, wat een geouwehoer zeg. Jullie willen gewoon weten wat de nacontrole heeft opgeleverd. Kort samengevat: 0,003. Dat was mijn PSA-waarde vandaag en dat is een van de meest wezenlijke gegevens. Zonder prostaat maak je geen PSA aan, tenzij er prostaatkankercellen in je lijf zitten. De PSA-waarde mag dan niet hoger dan 0,1 zijn, en met mijn 0,003 zit ik dus helemaal goed.

Voorlopig mag ik ieder kwartaal weer laten prikken. Het blijft namelijk mogelijk dat er kleine uitzaaiinkjes zijn die nog niet actief zijn en dus geen PSA produceren. Als die in de toekomst besluiten om vervelend te gaan doen, gaat mijn PSA-waarde weer omhoog en moet er alsnog geremd gaan worden. De controle van vandaag was echter toch wel de spannendste. Was er vandaag wat verkeerds gevonden, dan was de operatie met terugwerkende kracht alsnog niet geslaagd geweest. Komt er in de toekomst weer activiteit op gang, dan ben ik daar in principe vroeg bij en is er nog wel wat te rekken met behoud van kwaliteit.

Kortom, het is een goed gevoel om de blog af te kunnen sluiten met het best denkbare nieuws. Als het om mezelf gaat, tenminste. Broer Jos heeft het weinig benijdenswaardige stokje van me overgenomen en staat nu ongeveer op het punt waar ik op dertien twaalf elf stond. Dus vanaf nu allemaal voor hem duimen, bidden, kaarsjes branden, mediteren of op welke andere wijze dan ook positieve gedachten en wensen uitzenden.